Połowiczny sukces Polek w Opolu

/ Tomasz Krasoń , źródło: hartphp.com.pl, foto: Agencja Triada (jandscup.pl)

W środę zainaugurowano imprezę Hart Open, ostatni tegoroczny turniej z cyklu ITF w Polsce. Tenisistki walczące w Zawadzie pod Opolem o nagrody w wysokości 25 tysięcy dolarów rozegrały komplet spotkań pierwszej rundy turnieju głównego. Zwycięstwa odniosły dwie z czterech Polek. Do drugiej rundy awansowały Olga Brózda i Anna Korzeniak, natomiast z imprezą pożegnały się już Karolina Kosińska oraz Katarzyna Piter.

Pierwszy dzień turnieju głównego nie rozpoczął się po myśli miejscowych kibiców. W starciu dwóch utalentowanych juniorek lepsza okazała się Arantxa Rus, która wyeliminowała Katarzynę Piter. Spotkanie było rozgrywane w zmiennym tempie. Pierwsza partia należała do leworęcznej Holenderki, która zwyciężyła do trzech. Jednak 17-letnia poznanianka nie poddała się i przystąpiła do ofensywy w drugiej, wygranej do jednego odsłonie. Niestety w decydującej partii role się odwróciły i górą była Holenderka, która ostatecznie triumfowała 6:3, 1:6, 6:1.

O wiele lepiej poszło rakietom numer cztery i pięć w naszym kraju. 20-letnia krakowianka Anna Korzeniak pokonała 6:2, 7:6(2) Słowaczkę Dominikę Nociarovą. Polka zrekompensowała sobie nieudany występ sprzed dwóch tygodni w rodzinnym mieście i po raz trzeci w tym sezonie zwyciężyła 24-latkę z Bańskiej Bystrzycy. Jej kolejną rywalką będzie turniejowa „jedynka” Oksana Ljubcowa. Ukrainka pokonała w pierwszej rundzie kwalifikantkę Karolinę Kosińską 3:6, 6:3, 6:2

Zdecydowanie najłatwiejszą przeprawę miała Olga Brózda. 22-letnia poznanianka pokonała 6:0, 6:3 Sarę Del Barrio-Aragon. Notowana na 361. pozycji w rankingu WTA Polka kontrolowała mecz od początku do końca i zapewniła sobie miejsce w drugiej rundzie. O ćwierćfinał Brózda zagra z czeską kwalifikantką Dariną Sedenkovą.

Z rozstawionych zawodniczek z imprezą pożegnały się już Georgie Stoop (nr 4) oraz Lina Stanciute (nr 7). Brytyjka uległa Ukraince Lesji Curenko, natomiast pogromczynią Litwinki została Darina Sedenkova.

W turnieju gry podwójnej walkę rozpoczęły trzy Polki. Awans do ćwierćfinału zapewniły sobie Katarzyna Piter wraz z Holenderką Arantxą Rus (rywalką z pierwszej rundy singla). Z kolei już na starcie z imprezą pożegnały się finalistki niedawno zakończonego Salwator Cup. Olga Brózda oraz Sandra Zaniewska.

Wyniki pierwszej rundy singla:
Anna Korzeniak (Polska) – Dominika Nociarova (Słowacja) 6:2, 7:6(2)
Olga Brózda (Polska) – Sara Del Barrio-Aragon (Hiszpania) 6:0, 6:3
Oksana Ljubcowa (Ukraina, 1) – Karolina Kosińska (Polska, Q) 3:6, 6:3, 6:2
Arantxa Rus (Holandia, 3) – Katarzyna Piter (Polska, WC) 6:3, 1:6, 6:1

Zobacz komplet środowych wyników turnieju Hart Open w Opolu!

Gdy przeszłośc miesza się z teraźniejszością

/ bchmielewski , źródło: eurosport.com, foto: Getty Images

Jednym z najświeższych pomysłów władz ATP jest promocja światowego tenisa w najdalszych i najbardziej egzotycznych zakątkach globu. Organizowane mecze pokazowe z udziałem byłych i obecnych zawodników cieszą się ogromnym zainteresowaniem. Nie inaczej było w Putra Stadium – narodowym centrum sportu Bukit Jail w Kuala Lumpur. Organizatorzy imprezy pod hasłem "Showdown of Championship" zgotowali nie lada atrakcję 6 tysiącom przybyłych fanów. W pokazie tenisowym, który odbył się wczoraj wieczorem w stolicy Malezji, wystąpiło trzech byłych liderów list światowych, którzy łącznie zwyciężyli w 197 turniejach z cyklu ATP, zgarnęli 31 lew Wielkiego Szlema, a wszystko na przełomie, bagatela 34 lat! 

Przeszłość zdawała się mieszać z teraźniejszością, gdy na jednym korcie stanęli obok siebie: obecnie druga rakieta świata, Szwajcar Roger Federer, Amerykanin James Blake oraz byli liderzy rankingu ATP z lat 70 i 80-tych – Amerykanin John McEnroe oraz Szwed Bjoern Borg.

W pierwszym pojedynku, McEnroe – infant terrible światowego tenisa, nie bez trudu pokonał Borga 7:6 (13-11). Pomimo upływającego wieku obaj tenisiści przejawiali sporą ochotę do gry, podpartą ponadprzeciętnym umiejętnościami.  Po raz kolejny mecz z ich udziałem był bardzo zacięty i trzymał w niepewności do ostatnich piłek. Co ciekawe, w oficjalnych spotkaniach rywalizowali ze sobą czternaście razy, odnosząc zgodnie po siedem zwycięstw. Najsłynniejszy pojedynek miał miejsce w 1980 roku w finale Wimbledonu gdzie górą był Borg. Mcenroe musiał wziąć sobie bardzo do serca porażkę ze Szwedem, gdyż w kolejnych trzech finałach turniejów z cyklu Wielkiego Szlema, w których uczestniczyli, to on był górą (US Open – 80, 81, Wimbledon – 81)

W drugim spotkaniu singlowym Roger Federer pokonał Blake 7:6 (10-7). Obaj zawodnicy potraktowali spotkanie bardzo prestiżowo. "Sezon praktycznie się skończył, dlatego mecz był bardzo ciężki. Najważniejsze jednak, iż mogliśmy dostarczy trochę emocji zgromadzonym w hali kibicom" – powiedział Szwajcar, dla którego był to drugi kontakt z malezyjską publicznością (przed rokiem rozegrał spotkanie z Petem Samprasem).

Na zakończenie rozegrano pojedynek deblowy, w którym amerykański duet Blake-McEnroe okazał się nieznacznie lepszy od pary Federer/Borg, wygrywając 7:5. Za rok władze ATP planują  zorganizowanie podobnej imprezy.

Nie tylko kwestia dumy

/ Michał Hasik , źródło: daviscup.com/własne, foto: daviscup.com/własne

Wszyscy ci, którzy wieszczyli szybki schyłek Pucharu Davisa, muszą obejść się ze smakiem. Na skutek zmian w regulaminie ATP, drużynowe rozgrywki zespołów męskich, których pierwsza edycja odbyła się już w 1900 roku, przeżywają swój renesans. Dzięki punktom rankingowym przyznawanym za  reprezentowanie barw narodowych, coraz więcej  tenisistów ze światowej czołówki zaczyna na powrót czuć patriotycznego ducha (np. Roger Federer). To z kolei przekłada się na większe zainteresowanie rozgrywkami. W zeszłym roku finałowe spotkanie  pomiędzy drużynami Stanów  Zjednoczonych i Rosji przyciągnęło do hali Memorial Coliseum w Portland 12 tys. widzów, będących świadkami emocjonującego meczu i pierwszego od dwunastu lat tytułu Amerykanów.

Emocji z pewnością nie zabraknie i tym razem, szczególnie, że naprzeciw siebie staną ekipy, których zawodnicy słyną z dużego temperamentu na korcie – Argentyny oraz Hiszpanii. Wszystko na oczach kilkunastotysięcznej, żywiołowo reagującej publiczności, która w najbliższy weekend (21-23 listopada) wypełni trybuny areny  w kurorcie Mar del Plata. W powszechnej opinii fachowców za faworytów uchodzą gospodarze spotkania, zawodnicy z Ameryki Południowej. "Zwycięstwo to już nie kwestia naszej dumy, to nasz obowiązek" – mówi Albert Mancini, opiekun reprezentacji narodowej Argentyny.

Trudno nie zgodzić się z jego stwierdzeniem kiedy sięgniemy do statystyk. Własne ściany wyraźnie sprzyjają gospodarzom, którzy w rozgrywkach Pucharu Davisa od 10 lat nie przegrali spotkania na własnym terenie. Co ciekawe w historii startów ani razu nie sięgnęli jednak po tytuł, dwukrotnie dochodząc do finału (1981, 2006). Z kolei zawodnicy z Półwyspu Iberyjskiego już dwa razy mogli cieszyć się ze zwycięstwa w imprezie (2000, 2004). Ostatni raz los skrzyżował obie ekipy w 2003 roku, w ćwierćfinale rozgrywek. Zwycięsko z rywalizacji wyszli wówczas Hiszpanie, wygrywając 3:2.

Za Argentyńczykami zdaje się przemawiać twarda nawierzchnia, na której odbędą się mecze, oraz dyspozycja kluczowych graczy w ostatnich tygodniach. Obie nacje to wylęgarnie wybitnych specjalistów od gry na mączce ceglanej. David Nalbandian oraz Juan Manuel del Potro, stanowiący o sile drużyny Argentyny, całkiem nieźle poczynają sobie również na twardej nawierzchni. Pierwszy z nich ma świetną końcówkę sezonu. W listopadzie zwyciężył w turnieju w Sztokholmie, a także doszedł do finału imprez w Bazylei oraz w Paryżu (ATP Masters Series). Del Potro to objawienie tego roku. 20-letni mieszkaniec Tandil na przełomie lipca i sierpnia okazał się najlepszy w czterech imprezach z cyklu ATP, notując serię 18 zwycięstw z rzędu! Skład reprezentacji Argentyny uzupełniają Jose Acasuso (nr 48), który zastąpił znajdującego się w słabszej formie Guillermo Canasa, oraz Agustin Calleri (nr 60).  Znacznie węższe pole manewru ma opiekun drużyny Hiszpanii Emilio Sanchez. Zespół ze Starego Kontynentu został przetrzebiony przez kontuzje. Kilka dni temu lider światowych list Rafael Nadal ogłosił, iż z powodu przeciągającej się kontuzji kolana, której nabawił się podczas ATP Masters Series w Madrycie, nie będzie mógł zagrać w Mar del Plata. Inna podpora drużyny Tommy Robredo na skutek naciągniętych wiązadeł w kolanie znajduje się w zbyt słabej formie, aby pomóc kolegom na korcie. W tej sytuacji Emilio Sanchez zdecydował się desygnować do składu: Davida Ferrera (nr 12), Fernando Verdasco (nr 16), Feliciano Lopeza (nr 31) oraz debiutanta Marcela Granollersa (nr 56).

Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, iż to właśnie Argentyńczycy powinni wyjść zwycięsko z finałowej batalii. Jak pokazała historia, rozgrywki Pucharu Davisa rządzą się jednak swoimi prawami. Nalbandian i spółka będą znajdowac się pod olbrzymią presją, z kolei Hiszpanie nie będą mieli nic do stracenia. Jak będzie, przekonamy się już w weekend.

Nie tylko kwestia dumy

/ bchmielewski , źródło: daviscup.com/własne, foto: daviscup.com/własne

Wszyscy ci, którzy wieszczyli szybki schyłek Pucharu Davisa, muszą obejść się ze smakiem. Na skutek zmian w regulaminie ATP, drużynowe rozgrywki zespołów męskich, których pierwsza edycja odbyła się już w 1900 roku, przeżywają swój renesans. Dzięki punktom rankingowym przyznawanym za  reprezentowanie barw narodowych, coraz więcej  tenisistów ze światowej czołówki zaczyna na powrót czuć patriotycznego ducha (np. Roger Federer). To z kolei przekłada się na większe zainteresowanie rozgrywkami. W zeszłym roku finałowe spotkanie  pomiędzy drużynami Stanów  Zjednoczonych i Rosji przyciągnęło do hali Memorial Coliseum w Portland 12 tys. widzów, będących świadkami emocjonującego meczu i pierwszego od dwunastu lat tytułu Amerykanów.

Emocji z pewnością nie zabraknie i tym razem, szczególnie, że naprzeciw siebie staną ekipy, których zawodnicy słyną z dużego temperamentu na korcie – Argentyny oraz Hiszpanii. Wszystko na oczach kilkunastotysięcznej, żywiołowo reagującej publiczności, która w najbliższy weekend (21-23 listopada) wypełni trybuny areny  w kurorcie Mar del Plata. W powszechnej opinii fachowców za faworytów uchodzą gospodarze spotkania, zawodnicy z Ameryki Południowej. "Zwycięstwo to już nie kwestia naszej dumy, to nasz obowiązek" – mówi Albert Mancini, opiekun reprezentacji narodowej Argentyny.

Trudno nie zgodzić się z jego stwierdzeniem kiedy sięgniemy do statystyk. Własne ściany wyraźnie sprzyjają gospodarzom, którzy w rozgrywkach Pucharu Davisa od 10 lat nie przegrali spotkania na własnym terenie. Co ciekawe w historii startów ani razu nie sięgnęli jednak po tytuł, dwukrotnie dochodząc do finału (1981, 2006). Z kolei zawodnicy z Półwyspu Iberyjskiego już dwa razy mogli cieszyć się ze zwycięstwa w imprezie (2000, 2004). Ostatni raz los skrzyżował obie ekipy w 2003 roku, w ćwierćfinale rozgrywek. Zwycięsko z rywalizacji wyszli wówczas Hiszpanie, wygrywając 3:2.

Za Argentyńczykami zdaje się przemawiać twarda nawierzchnia, na której odbędą się mecze, oraz dyspozycja kluczowych graczy w ostatnich tygodniach. Obie nacje to wylęgarnie wybitnych specjalistów od gry na mączce ceglanej. David Nalbandian oraz Juan Manuel del Potro, stanowiący o sile drużyny Argentyny, całkiem nieźle poczynają sobie również na twardej nawierzchni. Pierwszy z nich ma świetną końcówkę sezonu. W listopadzie zwyciężył w turnieju w Sztokholmie, a także doszedł do finału imprez w Bazylei oraz w Paryżu (ATP Masters Series). Del Potro to objawienie tego roku. 20-letni mieszkaniec Tandil na przełomie lipca i sierpnia okazał się najlepszy w czterech imprezach z cyklu ATP, notując serię 18 zwycięstw z rzędu! Skład reprezentacji Argentyny uzupełniają Jose Acasuso (nr 48), który zastąpił znajdującego się w słabszej formie Guillermo Canasa, oraz Agustin Calleri (nr 60).  Znacznie węższe pole manewru ma opiekun drużyny Hiszpanii Emilio Sanchez. Zespół ze Starego Kontynentu został przetrzebiony przez kontuzje. Kilka dni temu lider światowych list Rafael Nadal ogłosił, iż z powodu przeciągającej się kontuzji kolana, której nabawił się podczas ATP Masters Series w Madrycie, nie będzie mógł zagrać w Mar del Plata. Inna podpora drużyny Tommy Robredo na skutek naciągniętych wiązadeł w kolanie znajduje się w zbyt słabej formie, aby pomóc kolegom na korcie. W tej sytuacji Emilio Sanchez zdecydował się desygnować do składu: Davida Ferrera (nr 12), Fernando Verdasco (nr 16), Feliciano Lopeza (nr 31) oraz debiutanta Marcela Granollersa (nr 56).

Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, iż to właśnie Argentyńczycy powinni wyjść zwycięsko z finałowej batalii. Jak pokazała historia, rozgrywki Pucharu Davisa rządzą się jednak swoimi prawami. Nalbandian i spółka będą znajdowac się pod olbrzymią presją, z kolei Hiszpanie nie będą mieli nic do stracenia. Jak będzie, przekonamy się już w weekend.

Kubot przerwał złą passę

/ Michał Jaśniewicz , źródło: atptennis.com/ippopen.ne, foto: Getty Images

Łukasz Kubot awansował do drugiej rundy challengera IPP Open w Helsinkach. Pochodzący z Bolesławca tenisista pokonał w swoim inauguracyjny spotkaniu kwalifikanta z Austrii – Philippa Oswalda 2:6, 7:5, 6:3. Polak, wraz z Oliverem Marachem, wygrał również pierwszy mecz w rywalizacji deblistów. Gorzej spisał się w stolicy Finlandii Dawid Olejniczak, który nie sprostał rozstawionemu z numerem cztery Dudiemu Selli.

Kubot przerwał w Helsinkach fatalną serię pięciu kolejnych porażek. 26-letni Polak od października odpadał w drugiej rundzie turnieju w Taszkiencie oraz w pierwszych w Seulu, Busan, Bratysławie oraz Dniepropietrowsku, a w trzech ostatnich spotkaniach nie zdobył nawet seta! W drugiej rundzie Łukasz Kubot zagra z kolejnym kwalifikantem – Łotyszem Andisem Juską, który nieoczekiwanie pokonał rozstawionego z numerem pięć Australijczyka Chrisa Guccione 6:2, 6:4.

Kubot potwierdził również swoją bardzo wysoką dyspozycję w deblu. W pierwszej rundzie IPP Open Polak oraz Oliver Marach pokonali Niemca Benedikta Dorscha i Austriaka Alexandra Peyę 6:2, 6:2. W tym roku nasz reprezentant wygrał już aż siedem turniejów deblowych (wszystkie rangi challenger), a w trzech poległ w finałach. Dzięki tak znakomitym wynikom Kubot zajmuje już siedemdziesiątą piątką pozycję w rankingu gry podwójnej.  

W Helsinkach grało jeszcze dwóch innych polskich reprezentantów. Dawid Olejniczak zdołał ugrać zaledwie pięć gemów w rywalizacji z turniejową czwórką, reprezentantem Izraela Dudim Sellą. W eliminacjach startował zaś Jerzy Janowicz, który został rozstawiony z numerem sześć. Nadzieja polskiego tenisa rywalizowała wyłącznie z reprezentantami gospodarzy. W pierwszej rundzie łodzianin pokonał Jesse Kiuru 6:4, 6:4, ale w drugiej przegrał z niżej notowanym Juho Paukku 4:6, 3:6.

Wyniki pierwszej rundy singla:
Łukasz Kubot (Polska) – Philipp Oswald (Austria) 2:6, 7:5, 6:3
Dudi Sella (Izrael, 4) – Dawid Olejniczak (Polska) 6:3, 6:2

Wynik pierwszej rundy debla:
Ł. Kubot, O. Marach (Polska, Austria) – B. Dorsch, A. Peya (Niemcy, Austria) 6:2, 6:2